Geen categorie

Een nieuw stuk van JacobTV

De bekende componist Jacob ter Veldhuis, ook wel JacobTV, heeft op mijn verzoek een stuk geschreven voor gitaar solo. Onlangs nam ik een video op waarvan het geluid werd gedaan door een oud-leerling van mij: Arnout Leene van www.MassAudio.nl

Meer weten over het stuk, gratis bladmuziek of bijvoorbeeld een high-res download van de audio: je vindt het hier.

Op jacht

Wat deed Coen deze zomer?

De romantische gitaar is een instrument waar ik weinig ervaring mee heb terwijl ik er wel van hou om naar te luisteren in concerten of op CD.

Luister maar naar Pavel Steidl die hier op een Stauffer speelt. Virtuoos en grappig op minuut 5:00 en lieflijk en romantisch op 6:35 (Legnani) en ontroerend op 8:50 (Paganini) lachen en verbazen vanaf 13:00 (Paganini) allemaal even mooi gespeeld!

 

Mijn goede vriend Ton van Zonneveld adviseerde me om te proberen een tijdje een romantische gitaar te lenen om zo aan het geluid en het spelen te wennen. Zo gezegd zo gedaan!

Collega Ireen Thomas was zo vriendelijk om mij deze zomer haar romantische gitaar te lenen. Een kopie gemaakt door Martin de Witte uit 1999 naar een Lété uit 1830. En daar begon mijn liefde voor de romantische gitaar echt vlam te vatten. Muziek spelen van Sor, Mertz, Giuliani op een instrument uit hun tijd maakt dat alles veel meer op zijn plaats valt. De klank past beter, de speelbaarheid van het instrument: het klopt gewoon op een romantische gitaar.

Niet veel later kreeg ik nog een instrument te leen van Martin van Hees (toevallig weer van Martin de Witte) maar dit keer een Stauffer kopie. Dat instrument blijkt een totaal andere klank te hebben.
Later ervoer ik dat dit het verschil is tussen een Frans (Lété, Lacote) en een Weens instrument (Stauffer) Frans klinkt warm en omfloerst, Weens of althans een Stauffer, klinkt helder en veel directer.

Daarnaast waren onder andere Izhar Elias, Jurgen te Rijdt en vooral Paul Pleijsier zo aardig om mij advies te geven bij mijn zoektocht.

Na een ontzettend leuke reis naar Keulen en Karlsruhe en een net zo’n leuke trip naar Parijs en de omgeving van Chateauroux heb ik op ruim 25 gitaren historische gitaren gespeeld. Bij Bernard Kresse in Keulen, Siccas guitars en Die Zupfgeige in Karlsruhe. Maar ook in Parijs bij orhpeemusic.com en verder naar het zuiden bij Sinier de Ridder. Maar ook dichter bij huis bij palmguitars.com.

En is de zoektocht nu voorbij? Nee, gelukkig nog niet: want de ontdekkingsreis is minstens zo leuk als de eindbestemming. Ik hou je op de hoogte 🙂

 

Het gereedschap: Nagels

Mijn leerlingen in Barneveld volgden vorig seizoen een workshop bij Eric Vaarzon Morel. Onlangs stond een leuk interview met hem in NRC over zijn gereedschap.

Klik op de foto of hier om het hele artikel te lezen.

Gitaarles in Bussum

 

Componist van de maand: Roland Dyens

Een nieuw jaar en een nieuw voornemen: iedere maand besteed ik aandacht aan een gitaarcomponist.

In willekeurige volgorde van heel erg oud naar heel erg nieuw in alle stijlen. Omdat iedere goede gitarist moet weten waar het instrument vandaan komt en inspiratie uit de meest onverwachte hoeken kan komen.

De gitaar kent een lange geschiedenis en een grote familie. Hoe langer ik speel hoe meer ik er achter kom dat het helemaal niet uitmaakt of het nu pop, jazz of klassiek is en of een componist nog leeft of al heel erg lang geleden is dood gegaan. De grote verbindende factor is het instrument zelf en de (on)mogelijkheden er van.

Roland Dyens (1955 – 2016) is nog maar net (onverwacht) overleden. Een Franse gitarist en componist die heel veel schreef en bewerkte en op zijn concerten nooit met een vast programma werkte. Hij vroeg gewoon aan het publiek waar ze zin in hadden en ging dat dan spelen. Daarbij speelde hij oud en nieuw door elkaar maar altijd met een duidelijke eigen opvatting die een diep begrip van de muziek en het instrument liet doorschemeren. Jammer dat hij zo jong is overleden, dit is echt zo’n podiumleeuw die je een keer wil hebben meegemaakt in de zaal. Gelukkig heeft hij ons heel veel stukken nagelaten.
De Tango en Skai is misschien wel een van zijn meer bekende stukken die vaak als toegift op het programma staat van menige concertgitarist. Een parodie op de tango, die, en dat lijkt misschien merkwaardig, heel erg fijn is op zelf te spelen…