Componist van de maand: Roland Dyens

Een nieuw jaar en een nieuw voornemen: iedere maand besteed ik aandacht aan een gitaarcomponist.

In willekeurige volgorde van heel erg oud naar heel erg nieuw in alle stijlen. Omdat iedere goede gitarist moet weten waar het instrument vandaan komt en inspiratie uit de meest onverwachte hoeken kan komen.

De gitaar kent een lange geschiedenis en een grote familie. Hoe langer ik speel hoe meer ik er achter kom dat het helemaal niet uitmaakt of het nu pop, jazz of klassiek is en of een componist nog leeft of al heel erg lang geleden is dood gegaan. De grote verbindende factor is het instrument zelf en de (on)mogelijkheden er van.

Roland Dyens (1955 – 2016) is nog maar net (onverwacht) overleden. Een Franse gitarist en componist die heel veel schreef en bewerkte en op zijn concerten nooit met een vast programma werkte. Hij vroeg gewoon aan het publiek waar ze zin in hadden en ging dat dan spelen. Daarbij speelde hij oud en nieuw door elkaar maar altijd met een duidelijke eigen opvatting die een diep begrip van de muziek en het instrument liet doorschemeren. Jammer dat hij zo jong is overleden, dit is echt zo’n podiumleeuw die je een keer wil hebben meegemaakt in de zaal. Gelukkig heeft hij ons heel veel stukken nagelaten.
De Tango en Skai is misschien wel een van zijn meer bekende stukken die vaak als toegift op het programma staat van menige concertgitarist. Een parodie op de tango, die, en dat lijkt misschien merkwaardig, heel erg fijn is op zelf te spelen…